عنايت به حديث غدير خداى متعال نسبت به نشر و اشتهار كامل اين واقعهء مهم عنايت بسيار فرموده است . تا حديث غدير پيوسته زبانزد همگان باشد و راويان در هرعصر و زمان اين داستان را دهان به دهان بگويند و بيان كنند و اين موضوع برهان استوارى باشد براى طرفداران و حاميان پيشواى عالى مقام ، امام على عليه السّلام . بدين جهت ، پيامبر اكرم را كه از حج اكبر بازگشته بود ، مأمور ساخت كه امر ولايت على عليه السّلام را در اجتماع مردم ابلاغ كند . آن حضرت بىدرنگ فرمان الهى را در ميان اقوام و طوايف گوناگون اجرا كرد ، بدينگونه كه پيشروندگان را بازگرداند و واپس ماندگان را به محض رسيدن به محل غدير خم ، فرمان ايست داد و بعد با ايراد خطبه‌اى رسا پيام خويش را به گوش همگان رساند « 1 » و مقرر داشت كه حاضران اين پيام را به غايبان برسانند تا تمام جمعيت كه بيش از يكصد هزار

--> ( 1 ) . نسائى در الخصايص 21 ، يكى از طرق حديث غدير را از زيد بن ارقم روايت نموده كه مفاد آن چنين است : ابو طفيل گفت : اين امر را از رسول خدا شنيدم ، سپس افزود : در ميان آن درختان عظيم از آن جمع كثير احدى نبود مگر آنكه حضرتش به چشم خود ديد و اين حديث را به گوش خود شنيد . ذهبى نيز صحت اين مطلب را تأييد نمود ، چنان كه در تاريخ ابن كثير شامى : 5 / 208 و مناقب خوارزمى 94 ضمن يكى از احاديث غدير مذكور است كه رسول خدا با رساترين صداى خود اين امر را ابلاغ فرمود . آنگاه ابن جوزى مىافزايد كه از صحابه و اعراب اطراف مكه و مدينه يكصد و بيست هزار تن با پيغمبر اكرم بودند كه چون آن حضرت حجة الوداع را انجام داد ، اين سخنان را از آن جناب شنيدند .